• Nieuwe projekten
• Knikkers maken (uitzending op Jetix tv)
• Het Ghanaproject
  

Nieuwe projekten
- Adviesbureau voor glas en glastechniek
- Glasreizen naar Istanbul
- Nieuwe masterclasses
- De nieuwe onderwater glaskunstcollectie van Cees van Olst

Adviesbureau voor glas en glastechniek
Onlangs zijn we gestart met een adviesbureau voor al uw vragen over glas en glastechniek.
In ons uitgebreide laboratorium kunnen we verschillende prototypen en oplossingen testen.

Glasreizen naar Istanbul
Naar aanleiding van vele vragen van relaties en bezoekers van het glasmuseum die ook graag eens met glas zouden willen werken, organiseert het Nederlands Museum voor Glas en Glas Techniek in samenwerking met The Glass Furnace van mei t/m oktober volledig verzorgde glasreizen naar Istanbul.

Een week lang werken met glas met onder andere Cees van Olst en de glasmeesters van The Glass Furnace. Kralenmaken, glasblazen aan de oven, fusen, glasgieten in mallen, etc.

Programma : dag 1: vertrek naar Istanbul, vervoer naar The Glass Furnace, aankomst campus.  Er zijn 20 tweepersoons appartementen en een  zwembad .
In deze week gaan we werken met glas, er is een avondprogramma met traditionele muziek en dans. We organiseren een middagtrip naar de Zwarte Zee en een dag- en avondprogramma naar Istanbul. Daar zijn mogelijkheden om de Grand Bazar te bezoeken en de Aya Sofia, Blauwe Moskee, etc. Daarna is er mogelijkheid tot dineren aan de rand van de Bosporus.

Kortom, een week lang genieten van Kunst en Cultuur.
Alles inclusief ontbijt, lunch en diner,waarvan twee diners in verschillende traditionele Turkse restaurants, waarbij men betrokken kan worden bij het klaarmaken van de gerechten, en een keer een barbecue.
Dit alles is inclusief vervoer, exclusief drankjes.

Informatie over data en prijzen zijn op te vragen via de mail of telefonisch.

Knikker Nieuws
Maken van knikkers, uitzending van Jetix TV
Te bekijken hier (Er is quicktime nodig om het te kunnen kijken)



Het Glasmuseum en de voortgang van “Het Ghana Project”

In het Ghanese dorpje Odumase, aan de voet van de Krobo Mountain staat het fabriekje van Cedi Beads Industry. Het bedrijf telt negentien medewerkers en produceert traditionele glazen kralen, die hun weg over de hele wereld vinden. Vooraf vroeg Cees van Olst, directeur van het Glasmuseum, zich af wat hij er te zoeken had: “Als je al 300 jaar kralen maakt, doe je het kennelijk goed. Wat zou ik daar nog aan toe kunnen voegen?” Maar Cedi wilde vooruit. Marktaandeel vergroten, kennis verbreden en de productielijn uitbreiden.
Iets met glasblazen? Kijk dáár kon Van Olst wat mee. In november 2002 stapte hij op het vliegtuig naar Ghana, voor zijn eerste PUM-missie.

Cedi kwam op hem over als een degelijk georganiseerd, goed geleid bedrijf met hardwerkende mensen. Onder rieten afdakjes zaten ze ijverig kralen te maken in houtgestookte kleioventjes. Het procédé was eenvoudig: oude flessen vermalen, in malletjes doen, smelten, laten afkoelen en polijsten in het zand. Maar glasblazen is andere koek. Allereerst vraagt dat veel hogere temperaturen, dus moesten de oventjes worden aangepast. Hoe doe je dat zonder hulpmiddelen? De heer Van Olst moest terugvallen op wat klei, gebruikte auto-onderdelen en zijn oude basiskennis van stookgaten. Veel kunst- en vliegwerk dus, maar het lukte, tot zijn eigen verbazing. En dan de techniek van het glasblazen. Van Olst: “Je werkt met een blaaspijp en die moet je heel beheerst manoeuvreren. Dit vereist een subtiele oog-handcoördinatie en was voor de medewerkers volkomen nieuw. Eigenlijk heb je de techniek van glasblazen pas na 10 jaar onder de knie: ikzelf leer na 42 jaar nog dagelijks nieuwe dingen.

Praktijkles
Na vijf dagen had hij dan zijn eerste bolletje geblazen. De tranen sprongen hem in de ogen. In de tijd die volgde gaf Van Olst dagelijks enkele uren praktijkles, afgewisseld met theorie. De medewerkers bleken leergierig en pikten zijn aanwijzingen direct op. Cedi had een glorieus begin gemaakt met de productie van geblazen glas: vaasjes, glazen en kralen. Sterk gedecoreerd, volgens Afrikaanse traditie en vervaardigd volgens een eeuwenoude Italiaanse techniek; de nieuwbakken gebruiksvoorwerpen leken zó uit de oudheid te komen. Wie denkt dat Van Olst zich beperkte tot het adviseren van een glasproducerend bedrijf, kent maar een deel van het verhaal. Een klein deel zelfs, gelet op de huidige ontwikkelingen in Odumase. Want behalve met glastechnieken liet Van Olst zich tevens in met marketing, speurend naar strategieën om bezoekende toeristen langer ‘vast te houden’. Hij rook business. Met Mr. Cedi, de directeur, besprak hij de opties voor een Arts & Crafts Centre, waar ambachtslieden en kunstenaars uit de streek behalve met glas ook met houtsnijwerk, textiel, batik en keramiek in de weer zijn. Een toeristische trekpleister, waar de regionale bevolking met haar eigen cultuur kan pronken. Met werkplaatsen, winkels, museum, restaurant en hotel. En het bleef niet bij besprekingen: op dit moment staat het ambitieuze project volop in de steigers. Maar de plannen strekken zich nog verder uit. Het centrum gaat workshops geven voor bezoekers, heeft lokale zang- en dansgroepen aangetrokken en is bezig met verhuur van kano’s op het naburige Voltameer waar zich ook de bezienswaardige Beautifalls – de watervallen van Krobo – bevinden.

Rolstoelen
‘Iets doen voor de gemeenschap’, noemt Van Olst het bescheiden. Wat heet. Hij heeft bedongen dat een deel van de opbrengst naar het plaatselijke ziekenhuis gaat. Geen luxe, want daar is gebrek aan alles, van injectienaalden tot operatietafels. Zo hadden ze maar één bloeddrukmeter. In Nederland heeft hij inmiddels de benodigde apparatuur, inclusief twintig rolstoelen, weten te bemachtigen. Geholpen door diverse donaties en eigen bijdragen laat Van Olst ze per container verschepen naar West-Afrika. Een bevriende Hollandse hartchirurg, afkomstig uit Ghana, helpt hem daarbij. Zijn vrouw heeft nu de organisatie van het ziekenhuis overgenomen. Via allerlei wervingsactiviteiten haalt zij aanvullende fondsen binnen.

Aanpakken
Ondertussen heeft Van Olst tijdens een van zijn vervolgbezoeken aan Cedi contact gelegd met de autoriteiten van Krobo. Met suggesties voor een betere bereikbaarheid van het ziekenhuis, zoals wegen egaliseren en verlichting aanbrengen. Iets doen voor de gemeenschap dus, “En we doen alles zelf”, aldus de heer van Olst. Dat werkt direct en je weet precies waar je geld naartoe gaat. Overigens is het ongelofelijk hoeveel je daar kunt bereiken met weinig geld. En met stevig aanpakken, natuurlijk. Odumase. Men maakt er kralen en bouwt er en passant een wereld van economische, sociale, toeristische, infrastructurele en medische voorzieningen waar iedereen van profiteert. Of: hoe een ‘bolletje blazen’ uitliep tot het wonder van Krobo.


In het Glasmuseum zijn kralen van Cedi Beads te koop.

Wilt u ons project steunen dan kunt u doneren aan de
St. Krobo Nederland, banknr. 399035346 Rabo Meppel.